Only Love is real...

posted on 18 Jun 2013 20:10 by aikatakun in BeMyself
 
 
 
[Thai Lyric]
 
ทุกครั้งที่ฉันร้องไห้จนจมทะเลน้ำตา 
เหว่ว้าและเคว้งคว้างกลางผู้คน เจ็บจนไม่อยากหายใจ 
ถูกรักทำร้ายจนเปราะบาง ขอบฟ้าความหวังซีดจางเหลือเกิน 
แต่บอกกับใจไม่หยุดฝันอธิษฐานในกาลนิรันดร์ 
อย่าหยุดศรัทธาสักวันคงได้พบเธอ 

* อีกครึ่งหนึ่งของดวงวิญญาณฉันรออยู่ 
คนเคยรู้ใจคนเคยรู้จัก จำฉันได้ไหม เราเคยพลัดพรากกัน 

** หากเธอกับฉันสวนทางกันในความฝัน 
อยากให้สายตาเราได้จ้องกัน 
และให้เธอบอกฉัน ว่าฉันข้ามเวลาเพื่อมาพบเธอ 


ฉันใช้ชีวิตมืดมนดั่งคนที่มีแผลใจ 
แผ่นดินและผืนฟ้ากว้างไกลมันกลับไม่เหลือทางให้เดิน 
ทอดทิ้งรักแท้ที่ข้างทาง ปล่อยทิ้งความหวังที่พังยับเยิน 
อยากบอกกับใจให้หยุดฝันอธิษฐานในกาลนิรันดร์ 
เจ็บกับศรัทธากี่วันก็ไม่พบเจอ 

อีกครึ่งหนึ่งของดวงวิญญาณฉันรออยู่ 
คนเคยรู้ใจคนเคยรู้จัก เธอไปอยู่ไหน เราคงพลัดพรากกัน 

หากเธอกับฉันสวนทางกันในความฝัน 
อยากให้สายตาเราได้จ้องกัน 
โปรดให้เธอบอกฉัน ว่าฉันข้ามเวลาเพื่อมาพบเธอ 


หากเธอกับฉันสวนทางกันในวันนั้น 
ยามที่สายตาเราได้จ้องกัน 
อยากให้เธอบอกฉันว่าเราข้ามเวลาเพื่อมาพบกัน
 
 
 Hello my Aikata-kun...how about you in this moment?
I am lonely..my mood so confused..and when I heard this song..I Miss You...
Now I can realize my confused mood as well...It's because You...
ฺI am dote on you,so...
I   LOVE   YOU!!!

HBD ...Me...

posted on 05 Jun 2013 00:00 by aikatakun

แม้จะผ่านไปอย่างเรียบง่าย แต่คำอวยพรที่ได้รับก็ทำให้ซึ้งใจ

ถึงคนรักที่อยู่แสนไกลของฉัน
         Sending  my  love  to  you,
         On  the  day  I’m  very  thought  of  you.
         ส่งคำรักมาให้  ในวันที่หัวใจเปี่ยมด้วยความคิดถึง

         วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันสงบและสุขใจบ้างในบางเสี้ยวเวลา ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังไม่หายจากการป่วยดีนัก แต่ก็ยังมีปัญหาเข้ามาให้แก้ไขไม่ขาดสาย พอจะได้หยุดพักสมองและมองหน้าเธออันเป็นที่รักของฉันผ่านรูปใบสวยก็แค่ช่วงกินยาเท่านั้น แต่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ฉันยังไหวค่ะ แค่เห็นรอยยิ้มของคนที่เรารัก หัวใจก็ดูเหมือนจะมีพลังมากมายมหาศาลให้ต่อสู้อย่างไม่รู้สึกเหนื่อย แต่อีกไม่นานแล้วล่ะ อีกไม่นานฉันก็จะมีเวลาคิดถึงคุณมากมายจนนับไม่ถ้วนทีเดียว ฉันตัดสินใจที่จะพักงาน เพื่อหยุดรับปัญหาที่ไม่ได้เกิดจากตัวเองเสียที...
          งานของคุณเป็นอย่างไรบ้าง...มีปัญหาที่หนักหนาจนรับไม่ไหวไหม...มีกำลังใจพอที่จะยืนยัด...หรือหมดกำลังจนล้มลง...ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น กรุณามองกลับมาหาความรักมากมายที่มีต่อคุณนี้ด้วยนะคะ มันอาจเป็นปีกพาคุณโบยบิน มันอาจเป็นน้ำใสเย็นให้คุณคลายร้อน หรือมันอาจเป็นเพียงกำลังใจให้คุณยิ้มสู้กับปัญหา และมันอาจเป็นกระจกสะท้อนความมีคุณค่าในตัวเองที่คุณมีแต่อาจมองไม่เห็นและคิดว่าตัวเองไร้ค่า...
 
วันนี้ฉันมีรูปสวยๆ ที่ฉันถ่ายมันเก็บเอาไว้ก่อนหน้านี้
ก่อนหน้านี้ที่ฉันเกิดคำถามมากมายขึ้นในใจ
 
 
ตอนนี้ฉันได้คำตอบของมันแล้ว...เป็นคำตอบที่ดีทีเดียวค่ะ
แล้วคุณล่ะคะ ได้คำตอบที่ดีๆ จากคำถามนี้บ้างไหม?
 
สุดท้ายนี้ ก่อนจากกัน
ขอให้คนที่ฉันรัก แม้จะอยู่แสนไกล จงมีความสุข และมาก้าวผ่านปัญหาไปทีละขั้นด้วยกันนะคะ
 
hola querido.. te quiero mucho mi amor!
 
 
 

จดหมายจากความกังวล

posted on 08 Mar 2013 07:44 by aikatakun in BeMyself
วันนี้เป็นวันที่รู้สึกแย่ที่สุด เหมือนเป็นส่วนเกิน ไม่ได้รับความไว้วางใจ ไม่ควรยืนอยู่ตรงนี้ ไม่มีที่ที่เป็นของเรา รู้สึกราวกับว่ากำลังอยู่ผิดที่ผิดทาง... นี่เราทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ งั้นเหรอ ทำไมทุกคนถึงมีเรื่องไม่พอใจในตัวเรานักนะ เดี๋ยวคนนู้นไม่ชอบเสียง หาว่าพูดห้วนๆ นี่พูดเพราะมากแล้วนะ เสียเซล์ฟชะมัด บางครั้งยังรู้สึกรำคาญตัวเองเลยที่ต้องคอยรักษาน้ำเสียง รักษาอาการให้สุภาพตลอดเวลา รู้มั้ยบางทีก็อยากพูดจาหยอกล้อเล่นหัวบ้างเหมืนกันนะ... ในชีวิตคนเรา มีใครบ้างที่สมบูรณ์พร้อมทั้งร้อยเปอร์เซ็น? ทำไมต้องสร้างกรงขังเอาไว้หน่วงเหนี่ยวอิสรภาพและความเป็นตัวตนที่แท้จริงของคนที่คุณคิดว่าเค้าไม่โอเคกับการมองและตัดสินมันจากสิ่งที่คุณเป็น สิ่งที่คุณกลัว แล้วก็จุดยืนของตัวคุณเอง... เหนื่อยพอแล้วหรือยังตัวเรา? ปรับมามากเกินไปแล้วหรือเปล่าลองมองดู?